looney tunes rapidshare
Dwójka bohaterów pierwszy raz pojawiła się w 1976 r. w krótkim filmie pt. Kuťáci (Kolacja). Później wystąpili w serialu telewizyjnym pt. A je to! (dosł. I to wszystko!, w Polsce ten tytuł się nie przyjął). Pat i Mat zostali ochrzczeni w 1989 r., serial został też przemianowany na Pat a Mat. Autorzy myśleli o stworzeniu komedii dla widzów dorosłych, ale serial stał się popularny wśród widzów w każdym wieku. W byłej Czechosłowacji, pierwsze 35 odcinków mogło być wyprodukowane tylko jako 7-minutowe programy dla dzieci. Niezręczność manualna to główny motyw serialu. Obok humoru, cechą filmu jest także optymistyczne podejście do życia. Dwójka bohaterów zawsze podejmuje wyzwanie i nie poddaje się aż znajdzie rozwiązanie problemu. Początkowo tytułowi sąsiedzi mieszkają w bloku, w niektórych odcinkach spędzają czas na działce rekreacyjnej (odc. 1–29). Potem w dwóch domach typu klocek (odc. 30–49) i na końcu w domu typu bliźniak (odc. 51–78).

Legenda mówi, iż w poszukiwaniu nowej postaci Miler udał się do lasu, a po paru godzinach, nie znajdując niczego, zrezygnowany udał się w kierunku polany. Zamyślony potknął się o kopiec kreta. Początkowo kret wydawał się zwierzątkiem mało medialnym, a rysunki kreta w atlasie przyrodniczym nie spodobały się Milerowi. Postanowił przestylizować postać według swojego pomysłu i tak zrodził się Krecik.
Chip i Dale Brygada RR (ang. Rescue Rangers, 1989-1992) – amerykański serial animowany Wytwórni Walta Disneya składający się z 65 odcinków. Opowiada o dwóch wiewiórkach[1] znanych z wcześniejszych filmów Disneya, które założyły grupę detektywistyczną Brygada Ryzykownego Ratunku. Premierowy odcinek wyemitowany został 5 marca 1989 roku. Serial zdobył dużą popularność dzięki barwnym postaciom, wynalazkom przemawiającym do wyobraźni dzieci, muzyce i dopracowanym scenariuszom.

Postać Krecika powstała w 1956. Uznany już wówczas twórca, reżyser filmu animowanego, animator Zdeněk Miler otrzymał zlecenie na film edukacyjny przedstawiający produkcję tkaniny. Gotowy pomysł, przedstawiający proces powstawania płóciennej koszuli, nasycony był licznymi opisami działania maszyn. Koncepcja filmu nie spodobała się Milerowi. Autor chciał, by film był interesujący dla małego widza, by informacje podawane były nie wprost, ale jako tło przygód jakiegoś zwierzątka. Zdeněk Miler nie chciał naśladować produkcji Disneya, nie mógł to więc być kotek, piesek, kaczor, myszka, które już w latach 50. były szeroko eksploatowane przez amerykańskie wytwórnie.